نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید (NAD+) کوآنزیمی است که در تمام سلول های زنده یافت می شود و در بسیاری از فرآیندهای بیولوژیکی نقش محوری دارد. یکی از جذاب ترین جنبه های NAD+ تاثیر آن بر تنظیم هورمون است. به عنوان تامین کننده محصولات NAD+ با کیفیت بالا، من شاهد علاقه فزاینده ای به درک نحوه تعامل این مولکول با سیستم غدد درون ریز بوده ام. در این وبلاگ، علم پشت تاثیر NAD+ بر تنظیم هورمون را بررسی خواهیم کرد.


مبانی NAD+
NAD+ به دو شکل وجود دارد: شکل اکسید شده (NAD+) و شکل احیا شده (NADH). در واکنش های ردوکس شرکت می کند و به عنوان یک حامل الکترون عمل می کند. این واکنش ها برای تولید انرژی در سلول، به ویژه در طی گلیکولیز، چرخه اسید سیتریک و فسفوریلاسیون اکسیداتیو، اساسی هستند. فراتر از متابولیسم انرژی، NAD+ به عنوان بستری برای آنزیم هایی مانند سیرتوئین ها، پلی (ADP - ریبوز) پلیمرازها (PARPs) و ADP - ریبوز سنتازهای حلقوی عمل می کند.
NAD+ و هورمون - غدد تولید کننده
محور هیپوتالاموس - هیپوفیز
محور هیپوتالاموس - هیپوفیز مرکز کنترل سیستم غدد درون ریز است. ترشح هورمون ها از غدد مختلف بدن را تنظیم می کند. نشان داده شده است که NAD+ بر عملکرد این محور تأثیر می گذارد. سیرتوئین ها که به NAD+ به عنوان یک کوفاکتور متکی هستند، در هیپوتالاموس وجود دارند. این آنزیم ها می توانند فعالیت نورون های هیپوتالاموس را تعدیل کنند و بر ترشح هورمون های هیپوتالاموس مانند هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH)، هورمون آزاد کننده تیروتروپین (TRH) و هورمون آزاد کننده کورتیکوتروپین (CRH) تأثیر بگذارند.
به عنوان مثال، SIRT1، یک سیرتوئین که به خوبی مطالعه شده است، می تواند برخی از فاکتورهای رونویسی را در نورون های هیپوتالاموس داستیل کند. این فرآیند استیلزدایی میتواند رونویسی ژنهای کدکننده هورمونهای هیپوتالاموس را تقویت یا سرکوب کند. با تنظیم ترشح این هورمون ها، NAD+ به طور غیر مستقیم عملکرد غده هیپوفیز و غدد درون ریز پایین دست را کنترل می کند.
غدد فوق کلیوی
غدد فوق کلیوی هورمون هایی مانند کورتیزول، آلدوسترون و آدرنالین تولید می کنند. کورتیزول، که اغلب به عنوان هورمون استرس شناخته می شود، در پاسخ به استرس ترشح می شود. سطوح NAD+ می تواند بر سنتز و ترشح کورتیزول تأثیر بگذارد. مطالعات نشان داده اند که سیرتوئین ها می توانند فعالیت آنزیم های دخیل در سنتز کورتیزول در قشر آدرنال را تنظیم کنند. زمانی که سطوح NAD+ کافی باشد، سیرتوئین ها می توانند کارایی این واکنش های آنزیمی را افزایش داده و منجر به تولید مناسب کورتیزول شوند.
علاوه بر این، NAD+ همچنین ممکن است در تنظیم آلدوسترون، هورمونی که به تنظیم فشار خون و تعادل الکترولیت کمک می کند، نقش داشته باشد. مکانیسم های دقیق هنوز در حال بررسی هستند، اما واضح است که NAD+ در مسیرهای سیگنالینگ پیچیده در غدد فوق کلیوی دخیل است.
غده تیروئید
غده تیروئید هورمون های تیروئیدی را تولید می کند که برای تنظیم متابولیسم، رشد و تکامل ضروری هستند. NAD+ می تواند عملکرد غده تیروئید را از طریق تأثیرات خود بر محور هیپوتالاموس - هیپوفیز - تیروئید تحت تأثیر قرار دهد. همانطور که قبلا ذکر شد، NAD+ بر آزاد شدن TRH از هیپوتالاموس تأثیر می گذارد. سپس TRH غده هیپوفیز را برای ترشح هورمون محرک تیروئید (TSH) تحریک می کند که به نوبه خود تولید و آزادسازی هورمون های تیروئید (T3 و T4) از غده تیروئید را تنظیم می کند.
علاوه بر این، سیرتوئین ها در خود غده تیروئید ممکن است به طور مستقیم فعالیت سلول های فولیکولی تیروئید را که مسئول سنتز و ترشح هورمون های تیروئید هستند، تنظیم کنند. با تعدیل عملکرد این سلول ها، NAD+ می تواند بر سطح کلی هورمون تیروئید در بدن تأثیر بگذارد.
NAD+ و هورمون های تولید مثلی
تستوسترون و استروژن
در مردان، تستوسترون هورمون جنسی مردانه اولیه است، در حالی که در زنان، استروژن نقش مهمی در عملکردهای تولید مثلی و غیر باروری دارد. NAD+ با تنظیم این هورمون ها مرتبط است. در بیضه ها، سلول های لیدیگ مسئول تولید تستوسترون هستند. سیرتوئین ها با کمک NAD+ می توانند فعالیت آنزیم های دخیل در سنتز تستوسترون را تنظیم کنند.
در زنان، فولیکول های تخمدان استروژن تولید می کنند. سطوح NAD+ می تواند بر رشد و توسعه فولیکول های تخمدان و همچنین سنتز و ترشح استروژن تأثیر بگذارد. اختلال در متابولیسم NAD + ممکن است منجر به عدم تعادل هورمونی شود که می تواند پیامدهایی برای باروری، چرخه های قاعدگی و سلامت کلی باروری داشته باشد.
فاکتور رشد 1 شبیه انسولین (IGF - 1)
IGF-1 هورمونی است که در رشد، تکثیر سلولی و متابولیسم نقش دارد. ارتباط نزدیکی با محور هورمون رشد (GH) دارد. NAD+ می تواند بر ترشح GH از غده هیپوفیز تأثیر بگذارد که به نوبه خود بر تولید IGF - 1 در کبد تأثیر می گذارد. سیرتوئین ها می توانند فعالیت نورون های هیپوتالاموس را که آزادسازی GH را تنظیم می کنند، تعدیل کنند. با تنظیم محور GH - IGF - 1، NAD+ می تواند بر رشد، تکامل و فرآیندهای متابولیک تأثیر بگذارد.
نقش NAD+ در پیری هورمونی
با افزایش سن، سطح NAD+ به طور طبیعی کاهش می یابد. این کاهش با انواع تغییرات هورمونی مرتبط با سن مرتبط است. به عنوان مثال، کاهش سطح NAD+ می تواند منجر به کاهش فعالیت سیرتوئین شود که ممکن است تنظیم طبیعی محور هیپوتالاموس - هیپوفیز را مختل کند. این می تواند منجر به کاهش ترشح هورمون هایی مانند هورمون رشد، تستوسترون و استروژن شود که به تغییرات فیزیکی و فیزیولوژیکی مرتبط با افزایش سن کمک می کند.
بازگرداندن سطوح NAD+ از طریق مکمل ممکن است به کاهش برخی از این تغییرات هورمونی مرتبط با سن کمک کند. با فراهم کردن بستر لازم برای سیرتوئین ها، مکمل NAD+ به طور بالقوه می تواند عملکرد سیستم غدد درون ریز را بهبود بخشد و تعادل هورمونی را در افراد مسن حفظ کند.
محصولات NAD+ ما
به عنوان یک تامین کننده، ما محصولات NAD+ با کیفیت بالا از جمله ارائه می دهیمNAD + 250 میلی گرموNAD + 500 میلی گرم. NAD+ ما دارای بالاترین خلوص با شماره CAS استCAS 53 - 84 - 9. این محصولات با دقت فرموله شده اند تا از حداکثر فراهمی زیستی و اثربخشی اطمینان حاصل کنند.
مخاطبین برای خرید و مذاکره
اگر به محصولات NAD+ ما علاقه مند هستید یا در مورد کاربرد آنها در تنظیم هورمون یا سایر زمینه ها سؤالی دارید، توصیه می کنیم برای بحث بیشتر با ما تماس بگیرید. تیم کارشناسان ما آماده ارائه اطلاعات دقیق و پشتیبانی از تصمیمات خرید شما هستند.
مراجع
- Imai, S., & Guarente, L. (2014). NAD+ و sirtuins در پیری و بیماری. Cell, 157 (1), 29 - 44.
- سینکلر، دی، و گوارنت، ال. (2014). باز کردن اسرار سیرتوئین ها. علمی آمریکایی، 310 (1)، 46 - 53.
- لو، اچ، و لین، اس جی (2014). سیرتوئین ها و پیری چشم انداز هاربر سرد در زیست شناسی، 6(5)، a013131.
- چانگ، سی، و گوارنت، ال. (2014). سیرتوئین ها در پستانداران: بینش هایی در مورد عملکرد بیولوژیکی آنها بررسی سالانه فیزیولوژی، 76، 435 - 455.
- Houtkooper, RH, Pirinen, E., & Auwerx, J. (2012). سیرتوئین ها به عنوان تنظیم کننده متابولیسم و طول سلامتی بررسی های طبیعت زیست شناسی سلولی مولکولی، 13 (4)، 225 - 238.
